سه‌شنبه ۱۶ خرداد ۱۳۹۶ - ۲۳:۳۱

تعرفه سلامت، بهایی که خریدار تعیین می‌کند

دکتر علیرضا مقدسی- فوق تخصص قرنیه

دکتر علیرضا مقدسی

 طبیبان و درمانگران از دیر باز جزو گروههای مرجع جامعه بوده اند، این اهمیت و احترام ناشی از ارایه خدمتی بوده که ضامن بقای مهمترین سرمایه زندگی است؛ نعمتی به نام سلامت. در عین حال علیرغم اینکه شاید سنجش این خدمت با معیارهای مادی را شخصا چندان نپسندم ولی در دنیای مدرن مبحثی به نام اقتصاد سلامت وجود دارد که با دیدگاه علمی درصدد بهینه سازی ارایه خدمت و تداوم این خدمت است. طبعا انتظار تداوم خدمات با کیفیت مناسب بدون رویکرد علمی انتظاری عبث خواهد بود. بیایید برای شروع کمی تصور کنیم.
شما فکر کنید قانونی بیاید که تعرفه یک کیسه سیمان ، یک کامیون آجر ،  گچ سفید و تیر آهن را اتحادیه انبوه سازان معین کند ، آیا قیمت مسکن ارزان خواهد شد یا صرفا صنایع تولیدی سیمان و گچ و آهن آلات مجبورند به ورشکستگی اجباری ناشی از تعیین قیمت های ناعادلانه (بخوانید مفت خری)‌ تن دهند.
شما تصور کنید قانونی بیاید که تعرفه یک کیلو راسته گوسفندی، ماهیچه گوساله و ران مرغ را اتحادیه رستوران داران مشخص کند! آیا این به معنی ارزان شدن غذاهای رستوران هاست یا منجر به ورشکستگی و تعطیلی دامداری ها و مرغداری ها در اثر نرخ گذاری ناعادلانه (بخوانید مفت خری) میشود.
شما فرض کنید قانونی بیاید که تعرفه بازیگری را اتحادیه تهیه کنندگان سینما مصوب کند،‌آیا بلیط سینماها ارزان خواهد شد یا کلا بازیگران عطای هنرپیشگی را به لقایش میبخشند و شغلی دیگر اختیار میکنند؟ بعد همین اتحادیه با شعار «خرید ارزان خدمت» عده ای هنرور را به سینما بیاورند تا بازیگری کنند آیا چیزی از سینما باقی میماند؟
شما فکر کنید کلا قانونی بیاید وقتی میخواهید خانه، زمین یا ماشینتان را بفروشید، خریدار، قیمت ملک وماشین شما را به دلخواه خودش مشخص کند وشما مجبور به تمکین باشید!
اگر فکر میکنید تصورات بالا مسخره هستند باید بدانیم در نظام سلامت چنین رویه ای اتخاذ میشود! بیمه به عنوان واسطه خرید خدمت و خریدارعمده خدمات سلامت، اکثریت اعضای شورایی را در دست دارد که وظیفه آنها تعیین تعرفه های نظام سلامت است، وزارت بهداشت و نظام پزشکی به عنوان نمایندگان فروشندگان خدمت بیش از دو رای در این شورا ندارند. به عبارتی از تعرفه یک پانسمان ساده تا ویزیت پزشک ، یک تزریق تا جراحی پیوند قرنیه در این شورا قیمت گذاری میشود. طبعا برای این شورا که نمایندگان خریداران خدمت اکثریت آرا را دارند خرید ارزانتر(و نه کارشناسی شده بر حسب قیمت واقعی و تمام شده خدمت) هدف اصلی تعرفه گذاری است.البته این مساله قطعا به معنی ارزان شدن حق بیمه پرداختی بیمه شوندگان نیست، بلکه موجب فربه شدن و انباشت ثروت در سازمانهای بیمه گر است.این سودآوری به گونه ای اغواکننده است که در کنار هر بانکی بیمه ای نیز به عنوان بنگاهی پرسود روییده است. بنابراین عجیب نیست سازمان بیمه سلامت سهام بانک تجارت و حفاری شمال را بخرد و سازمان تامین اجتماعی سهامدار ۳۳ درصدی سرمایه گذاری صنایع پتروشیمی، بانک ملت ، حفاری شمال  و فولاد خوزستان باشد.
در نظام سلامت واحدی به نام کا، واحد ارزشگذاری است، که میزان این کا در کتاب تعرفه سلامت مصوب همین شورا آمده است.  مبلغ ریالی کا نیز در هر سال با تاخیری چندماهه از سوی همین شورا تصویب و ابلاغ میشود. مثلا یک عمل آب مروارید ۳۲.۹ کا است که با احتساب مبلغ کای فعلی در بخش دولتی  (۹۲۰۰ تومان) و احتساب جز حرفه ای(معمولا ۸۵ درصد) و ضریب پرداختی پزشک ( بسته به نوع قرار داد بین ۴۰-۶۰ درصد) مبلغی بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومان درفیش حقوقی پزشک محاسبه میشود. این مبلغ پس از اخذ مالیات و کاهش پلکانی نهایتا از این مبلغ کمتر هم خواهد شد. طرفه آنکه خدای ناکرده در صورت بروز عوارض جراحی، دیه یک چشم در ماه حرام ۱۴۰ میلیون تومان است، چیزی حدود ۱۰۰۰ برابر دستمزدی که جراح در بخش دولتی دریافت میکند.
طبق بررسی های وزارت بهداشت سهم پزشک، پرستار و پرسنل درمان ۱۸ درصد هزینه های بیمه را شامل میشود و این جز اندک نیز برای بیمه همواره محل چانه زنی جهت نیل به تعرفه هایی هرچه کمتر بوده است. اکنون با وجود آنکه سه ماه از سال ۹۶ میگذرد، شورای عالی بیمه نه تنها تعرفه های سال جدید را مصوب نکرده است بلکه خبرهایی به گوش میرسد که علیرغم وجود تورم و افزایش هزینه های طبابت (دستمزد پرسنل، اجاره یا استهلاک مطب، هزینه های جاری آب و برق و ...) بیمه قصد دارد تعرفه ها را به جای افزایش کاهش دهد و  این سهم ۱۸ درصدی را بازهم مختصرتر کند تا همچنان قیمت تعیین شده خدمات سلامت از قیمت واقعی آن کمتر باشد  و همچنان هزینه های درمان  با سوبسید از جیب ارائه کنندگان خدمت پرداخت شود.(برگرفته از وبلاگ دکتر مقدسی)

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.