دوشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۰

سلامت آنلاین در آستانهٔ روز خبرنگار گزارش می‌دهد

شنا کردن در حوض عسل؛ روایت «خبرنگاری» در شرایط سخت و شیرین

روز خبرنگاری روزنامه نگاری مداد قلم نوشتن مطبوعات رسانه

سلامت آنلاین- نوشتن برای آنها که شغلشان نوشتن است، پس از مدتی تبدیل به اعتیادی شیرین می‌شود؛ اعتیادی که بسختی می‌توان از آن دل کند... اما حکایت نوشتن در شغل با عنوان خبرنگاری یا روزنامه‌نگاری کمی متفاوت است، چراکه با فشارهای متعددی از نظر جسمی و روانی نیز همراه است و فرسودگی شغلی در این کار به حدی بالاست که گاه خبرنگاری در میانسالی، پرچم سفید را بالا می‌برد و خود را زودتر بازنشسته می‌کند.

به گزارش سلامت آنلاین، خبرنگار از دردهای اقشار مختلف جامعه می نویسد، اما به ندرت پیش می آید که از دردهای خودش بنویسد. این، روایتی از شنا در حوضی است که به رغم شیرینی، سختی‌ها و مرارت‌های خاص خودش را دارد.

خبرنگاری شغلی است که فرسایش جسمی زیادی دارد. اگر از خبرنگاران خبرگزاری‌ها و مطبوعات بپرسید، خیلی از آنها خاطرات مشترکی از شش صبح کار کردن تا ۱۲ شب به خانه رسیدن دارند. در بین این همه مشغلهٔ کاری، خیلی اوقات وعده های منظم ناهار و شام نیز برای آنها تعطیل می شود. تایپ کردن های مداوم از صبح تا شب نیز، خیلی از خبرنگاران را به آرتروز دست مبتلا می کند. تجربه ساعت ها نشستن پشت میز و کار کردن مداوم هم خیلی از آنها را دچار کمردردهای مختلف کرده، در بین آنها کم هم نیستند کسانی که به علت خیره شدن های طولانی به مانیتور کامپیوتر، دچار بیماری های چشمی شده اند.

سلامت روانی خبرنگاران فراموش شده است

تهدیدهای سلامت خبرنگاران فقط به مسائل جسمی برنمی گردد، بلکه سلامت روان آنها نیز به شکل مداوم تهدید می شود. شنیدن مداوم دردهای جامعه و تلاش برای انعکاس صحیح آنها، ممکن است خیلی از خبرنگاران بخصوص خبرنگاران گروه های حوادث و اجتماعی را به افسردگی مبتلا کند. تصور کنید خبرنگاری که در گروه حوادث کار می کند، هر روز باید اخبار قتل، دزدی، جنایت، تجاوز و آدم ربایی را مخابره کند که این فرآیند در بلندمدت می تواند سلامت روان او را بر هم بزند.

همچنین شغل خبرنگاری با اضطراب مداوم نیز آغشته است. این اضطراب ربطی به حرفه ای بودن یا حرفه ای نبودن خبرنگار ندارد. وقتی قرار باشد که مثلا در کمتر از ۲۰ دقیقه، اخبار یک نشست خبری را پوشش دهید، یا فقط نیم ساعت برای نوشتن یک گزارش خبری وقت دارید، ناخودآگاه اضطراب به سراغتان می آید. این اضطراب ها هر روز تکرار می شود و در بلندمدت به کوهی تبدیل می شود. که دامن فرد را می‌گیرد. وقتی تلاش می کنید اولین خبرنگاری باشید که فلان خبر یا مصاحبه را منتشر می کنید و یا باید در کمتر از پنج دقیقه، یک خبر فوری از یک واقعه مهم را مخابره کنید، بیشترین بار اضطراب کاری به دوشتان می افتد.

ضرورت پایش سلامت خبرنگاران

با توجه به اینکه خبرنگاران در معرض انواع و اقسام اختلالات جسمی و روانی قرار دارند، ضرورت دارد که سلامت آنها از سوی مدیران رسانه ها پایش شود تا خبرنگار در حین کار طاقت فرسا، سلامتش بر باد نرود. باید قبل از اینکه خبرنگاران به اختلال جسمی مزمن مبتلا شود و یا با اختلالات روانی درگیر شود، سلامت آنها از سوی مسئولان رسانه ای جدی گرفته شود، نه اینکه بعد از ابتلا، دنبال درمان آنها باشیم.

بسیاری از خبرنگاران از دفترچه های بیمه پایه برخوردارند، اما بیشتر آنها از خدمات بیمه های تکمیلی محرومند. به همین دلیل ضرورت دارد که بیمه های درمانی خبرنگاران نیز مورد توجه مسئولان قرار بگیرد.

قراردادهای موقت، چالش حل نشده حرفه خبرنگاری

بسیاری از خبرنگاران از قراردادهای موقت کاری در رنج هستند. نداشتن امنیت شغلی، یکی دیگر از عواملی است که باعث افزایش اضطراب خبرنگاران می شود. در این بین، گروهی از خبرنگاران هم که اصلا قرارداد همکاری ندارند و به شکل حق التحریر با رسانه های مختلف کار می کنند.

کافی است رسانه ای به هر دلیلی مثلا انتشار کاریکاتوری که با نگاه مسئولان همراه نیست، توقیف شود، آن وقت انبوهی از خبرنگاران از کار بیکار می شوند. به دلیل همین قراردادهای موقت و تعطیلی گاه وبیگاه برخی رسانه ها، امنیت شغلی و البته امنیت مالی در شغل خبرنگاری بسیار پایین است. حقوق های پایین هم مزید بر علت شده تا خبرنگاران همواره از دغدغه های معیشتی در رنج باشند.

در شرایطی که تامین اجتماعی اعلام می کند که خبرنگاران آزاد می توانند تحت پوشش بیمه قرار بگیرند، مشاهدات خبرنگاران نشان داده که تحت پوشش بیمه قرار گرفتن خبرنگاران آزاد، فرآیند سخت و نفسگیری است که خیلی اوقات به نتیجه هم نرسیده است.

اگرچه خبرنگاری در زمره مشاغل سخت قرار می گیرد و طبق قانون، خبرنگار باید با ۲۰ سال کار کردن بازنشسته شود، اما این قانون هم به سختی اجرا می شود و بسیار نادرند خبرنگارانی که با ۲۰ سال کار کردن بازنشسته شده اند. مجموع این مشکلات، خبرنگاری را به شنا کردن در حوض عسل تبدیل کرده است؛ یعنی هم خیلی سخت و هم خیلی شیرین. (سلامت آنلاین/هادی قانعی)