سه‌شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۶ - ۱۲:۱۹

گفتگوی سلامت آنلاین با مجری باسابقه تلویزیون

الهه رضایی: کودک درونم هنوز خیلی زنده است

الهه رضایی

سلامت آنلاین- الهه رضایی مجری و گوینده برنامه‌های کودک تلویزیون متولد سال ۱۳۴۳ در تهران است. وی در سال ۱۳۵۸، پانزده سال بیشتر نداشت که برای اجرا در برنامه کودک پذیرفته شد و فعالیت خود را آغاز کرد. این مجری برنامه کودک یکی از نوستالوژی‌های دهه شصتی‌هاست که با صدای دلنشین، مهربان و دوست داشتنی خود کودکان زیادی را پای تلویزیون می‌کشاند و غرق در برنامه‌ها می‌کرد.

 رضایی در سال ۱۳۸۹، در برنامه‌ای تحت عنوان «بچه‌های دیروز» که کارتون‌ها و برنامه‌های قدیمی را به منظور تجدید خاطره پخش می‌کرد، به اجرای برنامه پرداخت. سلامت آنلاین با او که این روزها مدیریت یک مهد کودک را بر عهده دارد، درباره بهداشت و سلامتی به گفت‌وگو پرداخته است که در ادامه می‌خوانید.

کارکردن با بچه ها چقدر در روحیه شما تاثیرگذار بوده است؟

کار کردن با بچه‌ها در روحیه همه آدم‌ها تاثیر دارد، البته نباید فراموش کرد علاقه هم خیلی مهم است. دنیای کودکان پاک و معصوم است؛ کارها و رفتارشان بدون فکر قبلی است و تصمیم‌گیری در آن نقشی ندارد و بداهه کار می‌کنند. صداقت در گفتار و رفتارشان موج می‌زند و بسیار دوست‌داشتنی هستند.

کودک درون‌تان چقدر زنده است؟

در زمان‌های مختلف از خودش حالت‌های گوناگونی نشان می‌دهد. وقتی با بچه‌ها هستم مانند خودشان می‌شوم و آن‌قدر زنده است که پا به پای آن‌ها پیش می‌روم. این هم به نظرم ذاتی و شخصی است که می‌تواند در آن شرایط با بچه‌ها همراه و همگام شود. می‌توانم بگویم کودک درونم خیلی زنده است.

 


 

کودکان قدیم با بچه های امروزی چقدر فرق دارند؟

به نظرم به خاطر خانواده‌ها است چرا که بیش از اندازه‌ای که لازم است امکانات در اختیارشان می‌گذارند که لزوما به نفع بچه‌ها نیست. بزرگ‌ترها آنچه را که در دوران کودکی خود نداشته‌اند در اختیار کودکان خود می‌گذارند تا مشکلات گذشته خودشان گریبانگیر فرزندان‌شان نشود اما گاهی زیاده‌روی می‌کنند و در نهایت از کار خود پشیمان می‌شوند. تربیت و بزرگ کردن بچه ها راه‌ها و روش‌های اصولی و علمی دارد که عدم اطلاع از آن‌ها در نهایت به ضرر خود بچه‌ها منتهی می‌شود. والدین فکر می‌کنند که اگر تمام امکانات فراهم باشد یعنی همه کارها را برای تربیت فرزندشان انجام داده‌اند.

چرا اجرای شما در برنامه کودک این‌قدر ماندگار و نوستالوژیک شده است؟

شاید به خاطر این که در آن دوره بچه‌ها منطقی‌تر برخورد می‌کردند؛ این امکانات موجود نبود و وسائل ارتباطات جمعی در دسترس نبود و حرف خانواده و ما را گوش می‌کردند و حرف‌شنوی داشتند و با این شرایط بزرگ شدند.

اجرای اول‌تان را به یاد دارید؟

بله، ۱۵ سالم بود.

چه حسی داشتید؟

حس خاصی نداشتم فقط می‌خواستم کار درست انجام شود. بگویم نگران بودم، ترس داشتم و خوشحال بودم نه، برایم جالب بود که کار به نحو احسن اجرا شود.

چقدر به سلامتی و بهداشت خود اهمیت می‌دهید؟

در حد معمول، آن چرا که فکر می کنم کافی است انجام می‌دهم. سخت نمی‌گیرم و در حد متعادل مواد غذایی را مصرف می‌کنم. بگویم با فلان غذا چاق می‌شوم و ... نه، این‌گونه نیستم. برنامه به خصوصی ندارم. چربی بیش از حد و نمک زیاد نمی‌خورم. هر چیزی را که بدن لازم دارد مصرف می‌کنم.

همانطور که به سلامت جسم‌تان اهمیت می‌دهید به سلامت روح خود هم رسیدگی می‌کنید؟

اهمیت سلامت روح کمتر از جسم نیست  گاهی انسان در شرایط بدی قرار می‌گیرد و اتفاقات و مواردی پیش می‌آید که سلامت روح و روان مشکل‌دار می شود که باید اهمیت داد. در این حالت ورزش می‌کنم، پیاده‌روی می‌روم و با دوستانی که در روحیه من تاثیرگذار هستند گفت‌وگو می‌کنم تا از آسیب رسیدن به روحم کاسته شود. ولی با این حال، عوامل بیرون از خانواده وجود دارند که سلامتی را تحت الشعاع خود قرار می‌دهند و رهایی از آن سخت و دشوار است.

ورزش هم می‌کنید؟

به خاطر کمرم نمی‌توانم هر ورزشی را انجام دهم. باید تحت نظر یک مربی ورزش کنم تا دچار درد و گرفتاری نشوم. تقریبا دو سالی است که نمی‌توانم ورزش کنم و فقط پیاده‌روی می‌کنم.

خوددرمان هستید یا در هنگام بیماری به پزشک مراجعه می‌کنید؟

بستگی به نوع بیماری دارد. اگر بیماری‌ای باشد که اطلاعات از آن نداشته باشم به پزشک مراجعه می‌کنم اما برای بیماری‌ای که در گذشته داشته‌ام و دوباره به سراغم آمده باشد خوددرمانی می‌کنم.

آشپزی هم می‌کنید؟ دستپخت‌تان چطور است؟

بله، همه می‌گویند خوب است. چیزی که در پخت و پز اهمیت دارد استمرار در آشپزی است و این‌که فوت کوزه‌گری و قلقی که غذا را خوشمزه می‌کند پیدا کرد. چند مورد بوده که جایی غذا خورده‌ام و طرز تهیه‌اش را پرسیده‌ام اما فوت و فنش را نگفته‌اند و به خوشمزگی آن‌ها نشده است.

وضعیت بهداشت و سلامت مردم جامعه را چگونه می‌بینید؟

بهداشت روحی مردم خیلی متزلزل است و بسیاری سلامت روح و روان ندارند. متاسفانه دچار مشکلات فرهنگی شده‌ایم و تغذیه جسمی مردم نیز در وضعیت بدی است. استفاده از امکانات غذایی مناسب و سالم برایشان مقدور نیست. ولی برخی نزدیکان و آشنایان می گویند وضعیت درمان مردم در بیمارستانهای دولتی خیلی خوب شده است.

بیمه هستید و از بیمه‌تان تاکنون راضی بوده اید؟

بله بیمه سازمان صدا و سیما هستم. چند سال پیش که در بیمارستان بستری بودم خوب بود و کمک زیادی به من کرد. (زهراصلواتی/ سلامت آنلاین)

نظرات

  • کاکتوس ۱۳۹۶/۰۹/۱۴ - ۱۳:۵۹
    0 0
    دوره ما مجری های تلوزیونی میومدن با یه مانتو و مقنعه ساده و قیافه بی آلایش وخودمونی روبه رومون مینشستن و باهامون حرف میزدن و چقدر ما به حرفاشون گوش میدادیم و دوستشون داشتیم! دوستتون داریم خانم رضایی عزیز! ایشالا که سلامت باشید!

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.