جمعه ۴ تیر ۱۳۹۵ - ۲۱:۲۱

گفت‌وگوی سلامت‌آنلاین با بازیگر سینما و تلویزیون

"حسین محب اهری" در جدال با خرچنگ ها

حسین محب اهری

سلامت آنلاین- حسین محب اهری، زاده سال۱۳۳۰ در تهران، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون است و آثاری چون محله برو و بیا، پایتخت، مختارنامه، دردسرهای عظیم، تبریز در مه و ... را در کارنامه کاری خود دارد. محب اهری که ۱۶ سال پیش با سرطان لنفوم مواجه شده و با جراحی و شیمی‌درمانی، این بیماری را شکست داده بود، حالا به گفته خودش علاوه بر عودت بیماری، با سرطان‌های ریه، طحال و کیسه صفرا هم درگیر شده است.

سلامت آنلاین با این بازیگر نام آشنا در باره بیماری و دیگر مسائل حوزه سلامت گفتگویی انجام داده که از نظر می گذرد. همچنین برای او از درگاه خدای مهربان شفای عاجل آرزو  می کند.

آقای محب اهری شنیده‌ها حاکی از این است که سرطان مجددا به سراغ‌تان آمده است. آیا این موضوع صحت دارد؟

بله، بیماری سرطان طحال، کیسه صفرا، ریه راست و اطراف مثانه و روده‌هایم را گرفته است. بخشی از شکم و لگنم نیز درگیر این بیماری شده است. من در گذشته به دلیل بیماری‌ام دو بار جراحی شده‌ام اما حالا چهار مرتبه شیمی درمانی و پرتودرمانی هم به درمانم اضافه شده است. سونوگرافی و سی تی اسکن و چندین آزمایش دیگر هم انجام داده‌ام و منتظر جواب پزشکان هستم تا درمان را شروع کنم.

اولین بار کی و چگونه متوجه سرطان شدید؟

سال ۷۹ احساس کردم بدنم درست کار نمی‌کند و زندگی همانند گذشته برایم لذتبخش نیست. تورم شدیدی در گلویم احساس می‌کردم. خودم کار زیاد را علت این نارسایی می‌دانستم. آزمایش دادم و نمونه‌برداری از گلویم انجام شد. جواب آزمایش وجود عفونت در بدنم را نشان می‌داد. با آنتی بیوتیک درمان را شروع کردم اما حالم رفته رفته بدتر ‌شد. تا سال۸۰ تب و لرز شدیدی داشتم و با پنج پتو هم گرم نمی‌شدم و بی‌اشتها شده بودم. تا این‌که سال ۸۱ دوباره حالم بدتر شد و بیماری‌‌ام را سرطان لنفوم تشخیص دادند.

از آن‌جا که شغل شما بازیگری است، آیا بیماری‌تان مشکل و خللی در کارتان به وجود نمی‌آورد؟

خیر، نمی‌گذارم این اتفاق بیفتد. همین امروز برای سی تی اسکن به تهران آمده‌ام و دوباره به همدان برای ضبط سریال برمی‌گردم. هیچ وقت کارم را به طور مطلق کنار نگذاشتم و اجازه ندادم بیماری مرا خانه‌نشین کند، حتی در طول روزهای درمانم هم دست از کار نکشیدم. صبح‌ها برای شیمی‌درمانی می‌رفتم و بعدازظهر هم نمایشم را اجرا می‌کردم. اگر می‌خواستم خودم را رها کنم و بپذیرم که بیمارم و در برابر بیماری‌ام مقاومت نمی‌کردم شاید تا الان  زنده نبودم.

شما ۳ بار سرطان را شکست داده‌اید، آیا این بار هم موفق می‌شوید؟

من سه‌بار با سرطان جنگیدم و هر ‌بار شکستش دادم اما اگر زندگی را دوست نداشتم هرگز موفق به این کار نمی‌شدم. اگر روحیه‌ای که خانواده به من می‌داد وجود نداشت شاید نمی‌توانستم اینقدر سریع بیماری‌ام را با این همه مشکلات دارویی، اقتصادی و مالی شکست بدهم.

آیا در تغذیه‌تان هم تغییری به وجود آمده است؟

خیر، مراقبت‌های لازم را انجام می‌دهم. مصرف میوه و سبزی را زیاد کرده‌ام. فقط مشکل در بلع غذا دارم.

چه عواملی بر سرطان شما تاثیر داشته است؟

نسبت به اطرافم بی‌تفاوت نیستم. مشکلات و معضلاتی که در جامعه وجود دارد خیلی بر روی من تاثیر می‌گذارد. جامعه‌ای که افرادش سلامت روان ندارند و جوانانش به دنبال مواد مخدر می‌روند و کودکانش در خیابان ها دوره‌گردی و تکدی‌گری می‌کنند خیلی آزارم می‌دهد. شاید برای خیلی از افراد جامعه بی‌اهمیت و پیش پا افتاده باشد ولی من نمی‌توانم بی‌تفاوت از این موضوعات بگذرم.

سیگار هم می‌کشید؟

بله، خیلی کم. سیگار منفعتی ندارد و ضرر دارد ولی با این حال نباید تمام مشکلات و بیماری‌ها و کوتاهی در انجام کارها را به گردن سیگار بیندازیم. مثلا فرد بیماری که به پزشک مراجعه می‌کند دکتر اولین سوالی که از او می‌پرسد این است که سیگار می‌کشی؟ درصورتی که اول باید بیماری و عوارض آن را جویا شد و بعد به سیگار ربط داد. به نظر من خود سیگار جز برگ توتون و یک رول کاغذ نیست و ضررش فقط به افزودنی‌هایی که به آن اضافه می‌شود بازمی‌گردد. نمی‌خواهم از سیگار کشیدن دفاع کنم، فقط به نظر من متهم اصلی وضعیت بد اقتصادی و اجتماعی است که باید به شکل اساسی حل و فصل شود.

به نظر شما چرا این قدر مردم از دکتر رفتن و چکاپ می‌ترسند؟

اکثر مردم به خاطر ماجراهای بعد از دکتر رفتن که شامل آزمایشات مختلف و هزینه های بالای درمان است از رفتن به نزد پزشک اجتناب می‌کنند. وقتی سرپرست خانواده مریض شود و سر کار نرود کل خانواده با مشکل اقتصادی مواجه می‌شوند. در نتیجه درد را تحمل می‌کند و زجر می‌کشد تا خانواده آرامش خود را از دست ندهد و کانون گرمش از هم نپاشد. در نهایت هم قید دکتر را می‌زند. وضعیت اقتصادی و بالابودن هزینه‌ها دلیل اصلی نرفتن به دکتر است. برای بیماری سرطان یک سری اسکن‌هایی باید صورت بگیرد که در تهران فقط دو مرکز، یکی دولتی و دیگری خصوصی برای آن وجود دارد که این خود معضلی است و امیدوارم وزارت بهداشت رسیدگی و مشکل را  حل کندو

برنامه روزانه‌تان چگونه است؟

هر روز اگر کتاب نخوانم روزم شب نمی‌شود. حتما باید در کارهای روزانه‌ام کتاب‌خوانی باشد. وقتی سر فیلمبرداری باشم، صبح زود از خواب بیدار می‌شوم و سر صحنه می‌روم تا عصر و بعد به خانه که می‌آیم شام می‌خورم و دیالوگ‌های بعدی را مرور می‌کنم. ولی روزهایی که کار فیلمبرداری نداشته باشم به کارهای خانه می‌رسم. تمام وقتم پر است.

آیا رفتن به سینما و یا تماشای تلویزیون هم در برنامه روزانه‌تان سهمی دارد؟

فیلم دیدن را فقط در پرده سینما دوست دارم نه در تلویزیون. از طریق تلویزیون هم اخبار را رصد می‌کنم.

اهل ورزش هستید؟

کار من نوعی ورزش محسوب می‌شود و تحرک در آن زیاد است. پشت میزنشین نیستم که به ورزش زیاد نیاز داشته باشم. با این حال هر روز ۲۰ دقیقه پیاده‌روی را حتما انجام می‌دهم.

آشپزی هم می‌کنید؟

آشپزی کردن را خیلی دوست دارم و هر موقع که فرصتی پیدا کنم و موقعیتش پیش بیاید غذا درست می‌کنم.

چه غذایی را خوب طبخ می‌کنید؟

همه چیز، آبگوشت، کوکوی سیب زمینی، انواع املت، یتیمچه، کله جوش و اشکنه و یک غذایی را هم که خیلی خوشمزه، مقوی و اشتهابرانگیز است درست می‌کنم. توصیه می‌کنم شما هم این غذا را درست کنید. نان خشک نازک را با کمی آب ولرم خیس کنید. سپس پنیر سنتی که ساه‌دانه هم داخلش باشد به آن اضافه و بعد با ریحان، شوید، پیازچه و روغن زیتون مخلوط کنید. ترکیب فوق‌العاده‌ای می‌شود. حتما برای یک بار هم شده امتحان کنید.

خوردن چه نوع غذایی احساس خوب و لذت بخشی به شما می‌دهد؟

هر غذایی را که خوب درست شود دوست دارم. هر غذایی که با علاقه و عشق درست شود، خوردنش لذت بخش است. حتی نان و پنیر و حلوا شکری.

غذاهای سنتی را برای خوردن انتخاب می‌کنید یا فست‌فودها را؟

صد البته غذاهای سنتی را؛ قرمه سبزی، آبگوشت، قیمه بادمجان و رشته پلویی که رشته آن سنتی درست شود نه کارخانه‌ای و حتی عدس پلو را به خوردن فست‌فود ترجیح می‌دهم. شاید ماهی یک‌بار هم مصرف فست‌فود نداشته باشم. الان که با این بیماری‌ام اصلا لب به این چیزها نمی‌زنم و دلزده شده‌ام.

نوشابه چطور، مصرف دارید؟

بله، بخاطر مشکلی که در بلع دارم باید نوشابه بنوشم.

وضعیت سلامت و بهداشت مردم جامعه را چگونه می‌بینید؟

خوب نیست، به طور مثال رستوران‌ها و اغذیه‌فروشی‌ها بهداشت را رعایت نمی‌کنند و سبزی‌ها و میوه‌ها را خوب نمی‌شویند و اصول اولیه بهداشت را در نظر نمی‌گیرند. در شستن دست‌ها اهمال می‌کنند. حتی اسکناسی که دست به دست می‌شود پر از آلودگی است. نسبت به این مسائل بی‌توجه هستیم.(زهرا صلواتی/ سلامت آنلاین)

 

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.