شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۵ - ۱۴:۵۶

حرمت شکنی‌های غیر قابل باور

زهرا عرب- سردبیر

زهرا عرب

جامعه ما به کدام سو می رود، اخلاق درجامعه ای که ادعای اخلاقی بودن را دارد، چرا به کما رفته است؟ چرا بی پرده حرمت ها را می شکنیم و بی محابا پرده دری می کنیم؟ کجایند متولیان فرهنگی جامعه و چرا چشم بر بی‌اخلاقی ها بسته شده و همه در خواب غفلت فرو رفته ایم؟    

 ماجرای مرگ زنده یاد کیارستمی،تلخ بود و جانگداز؛ سفرخالق "خانه دوست کجاست" ماجرایی غمگنانه بود که سینمای کشور را در فقدان یک کارگردان بزرگ سوگوار کرد و دوستداران هنر را به عزا نشاند و جامعه را در بهت و ناباوری فرو برد. اما امروز پس از گذشت دوازده روز ترکش های ناشی از این مرگ تلخ، موجب اتفاق ها و اظهار نظرها و حرمت شکنی هایی شده که بدون تردید پیامدهای سنگینی در جامعه خواهد داشت .

اینکه  جامعه و هنرمندان و هنردوستان در غم فراق زودهنگام کیارستمی صبوری از کف بدهند، کاملا قابل درک و فهم است، اما هنر آن است به وقت سختی بتوانیم بر خشم خود غلبه کنیم و بردبار باشیم و اجازه دهیم از مجرای قانونی و بدون هیچ مصلحت اندیشی موضوع بررسی شود . کیارستمی رفت ولی به بهانه آن اکنون حریم ها هر روز بیشتر می شکند و شاهد بی اخلاقی ها و رواج خشونت درجامعه هستیم . این روزها کمپین های مجازی هنرمندان و پزشکان که دو قشر فرهیخته و الگوساز جامعه هستند، راه افتاده که یکدیگر را نقد نمی کنند، بلکه نسبت به یکدیگر حرمت شکنی و توهین می نمایند. موضوعی که به هیچ وجه در سرشت کیارستمی نبود و او همواره دغدغه بی اخلاقی های اجتماعی را داشت.

و این گونه می شود که در مراسم بزرگداشت زنده یاد کیارستمی، کارگردان مشهور، به خاطر احتمال قصورو کوتاهی، جامعه پزشکی را با ادبیاتی نامناسب مورد هجمه قرار می دهد، از آن سو ،پزشکی جراح در واکنش به سخنان او در اعتراض با آن کارگردان، پلاکارد در دست می گیرد  و جملاتی نامناسب و توهین آمیز می نویسد و در شبکه های اجتماعی منشر می کند؛ عده ای دیگر در عملی زشت، نشانی و تلفن او را منتشر و مردم  را علیه او تهییج می کنند و حتی آدرس رستورانی که او معمولا آنجا ناهار می خورد را می دهند! بازیگران و هنرپیشه ها در صفحات اینستاگرامشان در مقام قاضی برای مسببان احتمالی حکم اعدام صادر می کنند و ...

آن سوتر، پرستار و پزشک در اتاق عمل بر سر موضوعی بزن بزن می کنند و  رییس سازمان نظام پرستاری ، برای پرستاران این گونه نسخه می پیچد و می گوید:" پرستاران مرد در برابر پزشکان مقابله به مثل کنند و پزشکان را بزنند و با هم به پاسگاه بروند و پرستاران زن هم با تیغ بیستوری پزشک را نشانه روند! در چنین  شرایطی مگر می توان از مردم عادی که هرروز درگیر مشکلات ریز و درشت زندگی هستند، انتظار داشت آستانه تحملشان را  بالا ببرند و به جای گفتگو بر سر یک موضوع بی اهمیت در خیابان گلاویز هم نشوند؟

پرسش اساسی این است که ترویج این میزان خشونت و قانونگریزی از سوی قشر تحصیلکرده و پزشک و پرستار و هنرمند و ... به خاطر چیست؟براستی ما را چه شده است که این گونه بدون احساس خطر،حرمت شکنی و خشونت را در جامعه منتشر می کنیم؟ آیا در رفتار خود کمی تعمق و تدبیر کرده ایم که چه بر سر جامعه و نسل آینده می آوریم؟ متولیان فرهنگی جامعه چه موقع می خواهند از خواب بیدار شوند و جامعه را با عینک واقع بینی ببینند، چرا صدای آژیرخطر را نمی شنوند.

نظرات

  • گلمرادی ۱۳۹۵/۰۴/۲۷ - ۰۵:۵۷
    0 0
    درست و متین نوشتیدولی باید بگم مردم این رفتار رو در مسوولان دیدن که اینطور شدن.
  • دکتر ابهری ۱۳۹۵/۰۴/۲۷ - ۰۶:۴۸
    0 0
    بسیار عالی
  • دكتر كتايون ۱۳۹۵/۰۴/۲۷ - ۱۸:۲۸
    0 0
    عالي بود خانم عرب، واقعا كامل و دقيق به مسائل اخير اشاره كرديد، دست مريزاد...
  • محمد مهدی پارسانژاد ۱۳۹۵/۰۴/۲۸ - ۲۱:۴۹
    0 0
    خیلی مقاله خوبی بود. احسنت
  • اصغر گلشنی ۱۳۹۵/۰۴/۲۸ - ۲۱:۵۶
    0 0
    مسوولان فرهنگی کشور خیلی وقته خوابند و چشم بر واقعیات جامعه بسته اند. ممنون از شما خانم سردبیر که حداقل یادآوری می کنید .هر چند گوش شنوایی نیست و همه کر و لال شده اند
  • دکتر صابر ۱۳۹۵/۰۴/۲۹ - ۱۴:۵۶
    0 0
    هر چه می گویم به قدر فهم توست/ مردم اندر حسرت فهم درست/ بسیار متین نوشتید مقاله تون رو . متشکرم و سرفراز باشید
  • شیرین کیاسری ۱۳۹۵/۰۴/۲۹ - ۱۴:۵۸
    0 0
    موافقم باهاتون. خیلی اوضاع آشفته ای داریم ما
  • شهیاد ۱۳۹۵/۰۴/۳۱ - ۱۸:۵۱
    0 0
    وظیفه رسانه هاست در این زمینه کار کنند ...به دولتی ها امیدی نیست

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.